Brenner nostalgie

De oudere  chauffeurs  zullen dit zeker  herinneren, de  bouw  van de  nieuwe  Brenner, de Europabrucke, de  oude  Brenner  waar  velen van u hebben gestaan bij chauffeurs cafe Rudi onder Brixen. Maar ook de  foto`s als  je  binnenkwam bij Rudi links en rechts  bij de deur, van al die trucks en hun chauffeurs. Gelukkig zijn er  nog een aantal foto`s bewaard  gebleven en welke ik van Lidwina, de dochter van Rudi, een kopie  van de  foto`s in ontvangst mocht  nemen, maar  ook dhr. Kees Oskam heeft in die  tijd nog wat leuke  foto`s gemaakt welke  ik ook geplaatst heb,  de  mooie herinneringen van de oude Brenner. De 5de  map heb ik foto`s geplaatst van de Brenner  met chauffeurs cafe Rudi anno september 2016. 

Hieronder nog een moois stukje  ingezonden door de  heer Anker;

 

In de jaren  60 / 70  werden door Koeltransport Rotterdam, een  dochter onderneming van WETRAM  per  week  ca.  80  koelwagens  gecharterd welke aan het  koelhuis  aan de Merwedehaven,  voeten  Amerikaans vlees  laden. Hier zaten  ook  ritten voor Frankrijk   en  voor Italië  bij,  die  werden meestal  door  Transthermos  en door Hermann en Co  uit Hamburg  geladen. Zij  waren  de hoofdaannemers  van  het contract  wat  werd gecoördineerd   door mijn  oud   collega’s  Andree Nieuwhardt en  Henk van Kessel, beiden   kwamen  van de vleesafdeling  van Schenker en  waren speciaal  voor de uitvoering  van dit project  aangetrokken, Wetram investeerde in  twee   165  pk  Scania s ,   met  Paul en van Weelde cabines en  opleggers van York, de eerste zelfdragende opleggers in  Nederland, geheel van aluminium  panelen, laadvermogen  14,4  en  15  t., maar voor  25 t.   tomatenketchup uit Italië  draaiden ze hun  hand niet om, wel  de  politie  in Kiefersfelden , toen  ze over de weegbrug  gingen,  en  bijna  de helft konden lossen  bij Rupert Kraus in  Rosenheim. Met de kleine koelwagen  konden we  onder het viaduct   in de Steeg  door,  de  hogere moest   over de overweg als  ze  richting  De Poppe  gingen. Meestal  reden deze twee  auto s  eerst een kleine bestemming  zoals Ramstein  of Spandahlen,  leeg terug   , di middag of  wo  /ochtend weer lademet 6  of  zeven adressen  richting Frankfurt Hanau  Schweinfurt,  toen  Elvis Presley   in Hanau  zat voor  zijn  dienstplicht,  zaten wij   in de kantine een broodje  met lekkere  hotdog  en  Hellmanns mayonaise te eten ,  later hebben we nog  ca.  6  koeltrailers bijgekocht  met  LB 76  ervoor en  een paar met Scania  195 pk  met neus, tweede hands met  300000 km  op e teller, als je   acht  adressen had tot aan  HOf Saale,  moest je  in Bamberg weer terug   want dan was de stikstof  op en  die  kon  je alleen  in Hanau  tanken,  toen  maar   weer snel  een  paar koelmachines er   op  gezet, maar   als  je  een   laad  en los adres had  ging   het goed, anders  was je  iedere keer die  dure stikstof  kwijt …ergo die     Netam  opleggers met stikstofkoeling,  waren   geen  succes  was , ook   werden er  container chassis bij Talbert in  Engeland gekocht , met   als   kers op de taart,  26  ft.  koelcontainers  met stikstofkoeling,  die reden  vanaf Spaikern  bij Nuernberg met   botervet naar London. De twee Duitsers op de foto reden  meestal  naar  Aviano  bij Vicenza   en  dan  door naar Bari   en Palermo  met 8  voetjes  vlees,  en  dat  zonder autowegen in Italië, als  men  de volgende  week  opging  kwam  men  die mannen   bij Rudi  meestal  weer tegen,  ook  Josef Tress uit Isny   en  Kainz  uit München  reden in dit traject mee .De  eigenaar van Hermann  en Co,  de Hr. Hautz  was ook  voorzitter van Transfrigoroute , de internationale koel organisatie waar veel  koelvervoerder bij waren   aangesloten, Transthermos   was onder deel  van  de Muenchener Koelhuizen  waarin  Lindes Eismachinen  een  grote vinger in  de pap  had .Nu  zijn  deze mensen  ook  eigenaar van Gist,  een Engelse organisatie  waarin  nogal  wat Hollandse  groenten vervoerders in zijn  geïntegreerd ., zoals van Dongen Dirksland en Sonius, die uit de  van Spronsen organisatie  afkomstig  was ..Na ca..  6  jaar  is  Koeltransport Rotterdam  als  zelfstandig  bedrijf  in   de markt gezet met eigen trekkers, Volvo s  , zij  groeiden  naar 8   trekkers. Na  afloop  van het contract voor de Amerikanen,  die alles met containers gingen vervoeren  is  nog  enige jaren  geprobeerd het overeind  te houden, daarna zijn   de auto’s  in de kleuren van WETRAM gespoten en  de  koelwagens  verkocht,  de heren   Koelwagen  chauffeurs  waren niet happy om   weer voor de huifwagen  te moeten figureren  bij  de Never Come Back  line, zoals  WETRAM toen  in de volksmond  in Rotterdam bekend  stond, een weekend weg volgende weekend thuis,  maar bij Fransen en IT Holland  waren   af en toe   vijf  tot zes weekenden   gewoon. Intussen  hadden we het huifvervoer naar ca.   30  eigen  trekker opleggers uitgebouwd,  met de nodige Europa vergunningen,  toen  we begonnen    was er  een vergund  laadvermogen van 57  t.  in  1964,  toen  de tonnagestop   eraf  ging , was tonnage voor  2500 t.  dus  ca.  100  eenheden  aanwezig  en waren we  op zes na de grootste vergunninghouder in    Holland .Op de site  van Transport/Historie  van  Huub  Rekko   staan   een paar honderd  foto’s ,   alleen  maar een DAF  van Paul Lange uit Katwijk, die als charter met  een 2000 DO kwam in de jaren 70,   veel  verkeer naar  Italië  werd later met de kangoeroe opleggers uitgevoerd , waarin  WETRAM ook  mede aandeelhouder  van de HUPACK was deze opleggers konden ook  over het Franse systeem vervoerd  worden omdat   zij  allen  ringen    tussen  de wielen  hadden,  om   beide  diensten scherp  te houden. De heren  chauffeurs  die het bij  Rudi  in Vipiteno te bont  maakten  en  zelfs  een lokale  schoonheid heen  en  weer lieten pendelen  naar  Milaan totdat  zij  met een dikke buik  verhaal  kwam  halen  in Rotterdam  heb  ik  beschreven  in  het blad van de HO Club onder  de kop de praktijk.